نقد و بررسی اندروید 11 - بخش اول

  • زمان مطالعه: ۸ دقیقه
  • نویسنده : گروه تولید محتوای تاپ رایان
  • سه شنبه 31 فروردین 1400
  • 362 بازدید


اگر نام اندروید 11 یک حرف از الفبا بود "R" می شد. اگر قرار بود مثل اندروید 4.2 و نسخه های قبل از آن، نام خوردنی ها بر روی آن گذاشته می شد، "کیک مخملی قرمز" نامیده می شد. خوشبختانه، گوگل نام بسیار زیباتر 'Android 11' را انتخاب نموده است.اندروید 11 برای سری گوشی های Pixels آماده است و احتمالاً به زودی برای دستگاه های دیگر نیز عرضه می شود. بنابراین ما سعی کردیم لیست کاملی از ویژگی های جدید و برجسته را درباره اندروید 11 بررسی کنیم.

نکته ای در چرخه زندگی هر سیستم عامل وجود دارد که به روزرسانی های مهم و اساسی دیگر ضروری نیست و این دقیقاً همان چیزی است که در اندروید 11 به کار می رود. در این بررسی، ما در مورد همه تغییرات و ویژگی های جدید معرفی شده توسط Android 11 ، به ویژه در مورد دستگاه های سری Pixel بحث خواهیم کرد. در حال حاضر، تلفن های Pixel که از Pixel 2 به بالا شروع می شوند، تنها گوشی هایی هستند که از ساختار پایدار اندروید 11 استفاده می کنند و این همان چیزی است که ما روی آن تمرکز خواهیم کرد.  در این مقاله بخش اول نقد و بررسی سیستم عامل اندروید 11 را به شما ارائه خواهیم داد.


گفتگوها

اندروید همیشه یک سیستم اعلان عالی داشته است. قبل از اندروید 11، این سیستم عامل هیچ تفاوتی بین اعلان های دریافتی از برنامه های پیام رسان و سایر برنامه ها قائل نبود. این بدان معنی است که کسی که سعی در برقراری ارتباط با شما دارد مجبور است فضای مورد نظر خود را با مواردی مانند کنترل رسانه، اعلان های به روزرسانی برنامه ، اعلان های تحویل ، هرزنامه تصادفی از یک بازی که مدتی قبل نصب کرده اید و هر چیز دیگری که تلفن شما در آن ظاهر می شود، به اشتراک بگذارد. واضح است که این ایده آل نیست. زیرا برای اکثر افراد پیام ورودی از اولویت بیشتری نسبت به سایر اعلان ها برخوردار است.

این دقیقاً همان چیزی است که قابلیت Conversations سعی در رفع آن دارند. با استفاده از این ویژگی ، Android 11 به طور خودکار اعلان های دریافتی از برنامه های پیام رسان را فیلتر می کند و آنها را در بخش اختصاصی خود در بالای لیست نشان می دهد. Conversations برای کار با چندین سرویس پیام رسانی طراحی شده است.

هر برنامه مورد خاص خود را در لیست مکالمات دریافت می کند. اگر برنامه ای از اعلان های مختلف چندین اعلان دریافت کند، همه آنها در یک مورد واحد گروه بندی می شوند. اگر می خواهید روی موارد موجود در لیست کنترل بیشتری داشته باشید، می توانید آنها را فشار داده و نگه دارید تا اولویت آنها کم یا زیاد شود. از میان برنامه هایی که روی دستگاه خود نصب کرده بودیم، Messages ، Telegram و WhatsApp به طور خودکار به صورت Conversations طبقه بندی شدند. با این حال، اعلان های دریافت شده از اسکایپ ، توییتر ، اینستاگرام و حتی برنامه های ایمیل مانند Gmail و Spark به عنوان اعلان های عادی شناخته شدند. نکته ای که باید به آن توجه کنید این است که مکالمات فضای بسیار بالایی را از بالا می گیرند. 


همچنین در تاپ رایان بخوانید: معرفی و مقایسه حافظه اس اس دی و هارد دیسک - بخش اول 


حباب های چت

نام یکی دیگر از ویژگی های جدید chats Bubbles است. Bubbles برای گپ هایی که در مکالمات نشان داده می شوند UI شناور به سبک چت هد ایجاد می کند. رابط کاربری باید برای هر کسی که از Chat Heads در Facebook Messenger یا هر رابط کاربری مشابه دیگری استفاده کرده است آشنا است. در حالت ایده آل، یک برنامه باید به طور خودکار حباب را در هنگام وارد شدن پیام به شرطی که به درستی پیکربندی شود، ایجاد کند. در بررسی ما تلگرام توانست حبابی را برای پیامی که تازه وارد شد ایجاد کند. اگر این اتفاق نیفتد، می توانید روی نمادی که در پایین سمت راست اعلان در مکالمه ها ظاهر می شود کلیک کنید. برای نمایش این آیکون باید برنامه پیکربندی شود. روشی طولانی برای امکان ورود به تنظیمات کانال اعلانات برنامه در تنظیمات Android و فعال کردن Bubbles به صورت دستی از آنجا وجود دارد.

برنامه هایی که از مکالمه پشتیبانی می کنند اغلب از Bubbles پشتیبانی نمی کنند. برنامه هایی که می دانیم باید از Bubbles پشتیبانی کنند مانند برنامه پیام های خود Google، حتی وقتی برنامه در مکالمات با اولویت بالا تنظیم شده بود، اصلاً حباب نشان نمی داد. حتی تلگرام که در ابتدا خوب کار می کرد، نمایش حباب برای برخی از چت ها را متوقف کرد. حدس می زنیم توسعه دهندگان برای تنظیم دقیق این قابلیت به وقت بیشتری نیاز دارند.

ما می توانیم پیام های خود را در بالای هر برنامه غیر تمام صفحه داشته باشیم و فقط می توانیم گپ را در صورت لزوم گسترش داده یا پنهان کنیم. رابط کاربری درون این حباب ها، طرح کامل برنامه است. تنها نکته منفی در این مورد فضای کمی تنگ است، به خصوص در هنگام باز شدن صفحه کلید. 


همچنین در تاپ رایان بخوانید: معرفی و مقایسه حافظه اس اس دی و هارد دیسک - بخش دوم 


کنترل های رسانه ای

اندروید قبلاً کنترل های رسانه ای را به روشی تا حدی ناشیانه انجام داده است. هر بار که شما برنامه ای را اجرا می کنید که با کنترل های رسانه ای ارتباط برقرار می کند ، یک مورد اعلان جدید با کنترل های موجود در آن ظاهر می شود. اگر چند مورد از این برنامه ها را باز کنید، چندین کنترل رسانه دارید که فضای مربوط به اعلان ها را پر می کند. در مقایسه ، iOS راه حل محدودتر اما تمیزتری داشته است، جایی که یک مجموعه کنترل رسانه دارد و فقط به برنامه ای که در حال حاضر از آن استفاده می کند اختصاص داده می شود.  با Android 11 ، Google تغییراتی در نحوه نمایش کنترل های موسیقی ایجاد کرده است. اول از همه، کنترل ها اکنون بخشی از پانل تنظیمات سریع در بالای نوار اعلان هستند. این بدان معنی است که آنها همیشه بالاتر از همه اعلان ها خواهند بود. با یک ضربه تند وشدید نمایی کم حجم تر و سپس با کشیدن انگشت دوم برای گسترش پانل تنظیمات سریع، کنترل های رسانه نیز گسترش می یابد.

همچنین یک گزینه جدید در تنظیمات> صدا> رسانه وجود دارد که به شما امکان می دهد کنترلهای پخش کننده رسانه را از صفحه تنظیمات سریع مخفی کنید. پنل پخش کننده رسانه اکنون کنترل هایی را نیز در خود جای داده است که به شما امکان می دهد دستگاه خروجی خود را سریع تغییر دهید. این ویژگی شامل بلندگوی تلفن شما به طور پیش فرض است؛ همچنین می توانید به هر دستگاه صوتی بلوتوثی یا Chromecast را که ممکن است اخیراً با آن جفت شده باشید، دسترسی پیدا کنید. این تنظیماتی است که iOS برای مدتی داشته است و می تواند بسیار مفید باشد. همچنین می توانید میزان صدا را در اینجا تنظیم کنید.

در اینجا بخش اول مقاله نقد و بررسی اندروید 11 به پایان می رسد. با بخش دوم این مقاله با تاپ رایان همراه باشید.